Afgelopen weekend was het zo ver: onze trip naar NYC en Connecticut. Vrijdagochtend om 04:00 ging de wekker. We hebben ons toen snel even opgefrist en de laatste spulletjes ingepakt. Riley is de avond daarvoor al bij Aunt Kathy gaan logeren. Om half vijf reden we weg. Iets eerder dan we wellicht weg hadden hoeven gaan, maar het kan plotseling druk zijn op de weg. Op het vliegveld onze bagage afgegeven en daarna door de standaard security routine. Na een ietwat onrustige vlucht met Frontier Airlines, kwamen we aan op New York’s LaGuardia Airport. Na het uitstappen zijn we nog snel even naar de WC geweest en hebben we Aunt Michelle gebeld, die al op ons stond te wachten. onze bagage lag gelukkig al op de band, dus die konden we zo oppakken en voor we het wisten zaten we in de auto naar Connecticut.
We hadden besloten om op vrijdag niet New York City in te gaan. We waren behoorlijk moe en een niet onbelangrijke reden: een retourtje met de trein kost ook $20 per persoon. Rond elf uur kwamen we in Norwalk, CT aan. We zijn eerst even onze spullen gaan droppen bij Michelle en we zijn daarna gezellig even gaan lunchen bij een restaurantje aan de haven. Ik had een heerlijke ‘blackend chicken’ sandwich met verse mozzarella en pesto. Daarna zijn we nog wat rond gaan rijden in Norwalk en zijn we uiteindelijk bij een locale ijstent beland, met héérlijk ijs. Jammergenoeg was de blueberry Cheesecake smaak nog niet klaar, maar ik had geen klagen. Vervolgens zijn we naar South Norwalk gereden, een onwijs leuk gedeelte van dit stadje vol met restaurantjes en kleine boetiekjes. Én: A Taste of Holland, ook wel bekend als Kaas & Co. Een winkeltje met Nederlandse spullen. Na even gepraat te hebben met de eigenaar en mijn voorraad Calvé Pindakaas weer aangevuld te hebben, zijn we weer naar Michelle’s huis gereden. Zowel Jess als Michelle waren erg moe en zijn een dutje gaan doen, ik heb lekker van mijn Nook genoten en mijn boek (nummer 3 uit de Percy Jackson serie) uitgelezen. ‘s Avonds hebben we gezellig gegeven, onder begeleiding van een behoorlijke hoeveelheid bier en wijn. Een onwijs gezellige avond.
Zaterdagochtend zaten we rond half tien op de trein naar Grand Central Terminal in NYC. Een uurtje later kwamen we aan en begon de helse looptocht, haha. Allereerst zijn we even bij Starbucks gestopt. Jess was bang dat als we dat niet meteen deden, ze haar cafeïne fix niet meer zou krijgen. Later, nadat we Starbucks nummer 20 waren gepasseerd begreep ze mijn hartelijke gelach bij die opmerking 
Na Starbucks voor Jess en een Red Bull voor mij (ik ben geen koffiedrinker en ik had het al te warm voor een thee oid) zijn we allereerst richting Times Sq gewandeld. Onderweg kwamen we een H&M tegen, Jess favoriete winkel, en daar moesten we dus naar binnen. Wat me opviel: ook in Amerika zijn de H&M kassadames niet vooruit te branden. Dat gedrag irriteerde me in Nederland al in die winkel en blijkbaar is het een onderdeel van de corporate identity. Uiteindelijk bij Times Sq. aangekomen was het een kwestie van niet weten waar we moesten kijken. Je kent het van tv, maar in real life is het toch een stukje drukker, luider en feller (qua licht). Vervolgens zijn we een paar blocks verder gelopen, waar we een soort braderie tegenkwamen die helemaal naar Central Park liep. Omdat het de volgende dag enorm zou gaan regenen, wilde we C.P. op die zaterdag gedaan hebben. We zijn toen dus maar over die braderie naar het park gelopen. Onderweg kwamen we Radio City Music Hall tegen. Central Park was enorm leuk, en enorm groot om te zien. We hebben er een hele tijd rondgelopen en uiteindelijk kwamen we er aan de Upper East Side kant uit. We zijn toen via Fifth Ave teruggelopen. Onderweg hebben we de veerpond naar de Statue of Liberty gebeld. We hadden namelijk voor maandagmiddag kaartjes om naar de Statue of Liberty en Ellis Island te gaan. Nu bleek al dat Ellis Island niet zou gaan lukken vanwege tijd en dat we bij Lady Liberty niet naar boven mochten. Toen Michelle het ook nog had over de mogelijkheid van enorme files op maandag, hebben we besloten om de boel maar te cancelen. We hadden geen zin om onze vlucht te missen. Ironisch genoeg zou dat absoluut niet gebeuren, maar daar heb ik het later over.
Na een kwartiertje wandelen kwamen we bij het winkelgedeelte van Fifth Ave aan en mensen die mij kennen, kunnen waarschijnlijk al raden waar ik allereerst naar toe ging: The Fifth Ave Apple Store. 24/7 open, met een enorm mooie glazen entree. Onwijs gaaf om te zien. Vervolgens zijn we gaan ‘lunchen’ (het was al behoorlijk laat) en zijn we richting Rockefeller Plaza gelopen. Hier hebben we even rondgekeken en vervolgens zijn we nog wat verder over Fifth Ave gaan lopen. Hier en daar wat winkels in, wat souvenirs gekocht en uiteindelijk zijn we bij FAO Schwarz, de grootste speelgoedzaak op de wereld, beland. Hier is onder andere de legendarische piano scene uit de film Big (Tom Hanks) opgenomen. Toen wij er waren, was er net een show op de vloerpiano, dus dat was erg leuk om te zien.
Eerlijk gezegd hadden we het daarna wel gehad en zijn we richting Grand Central gelopen. Daar hebben we een ijsje gegeten en zijn we weer naar Norwalk, CT gegaan. ‘s Avonds hebben we nog wat gegeten en hebben we een film gekeken met Michelle en lagen we vroeg in bed.
Op zondag zijn we weer teruggegaan naar de Big Apple. Wederom een dag met veel lopen en voeten die pijn deden. Eerst zijn we met de subway naar City Hall gegaan, daar hebben we ook naar de Brooklyn Bridge gekeken. Vervolgens zijn we naar de financial district gelopen, met WallStreet als hoogtepunt. Na een korte plas pauze bij een McDonalds stond Ground Zero op het schema. Wow. Dit was zo indrukwekkend om te zien, dat ik er eerlijk gezegd geen woorden voor heb. Zo immens groot. Na een tijdje zijn we doorgelopen naar Battery Park, vanwaar we de Statue of Liberty zouden moeten kunnen zien. Als het niet enorm mistig was. Tijdens mijn bezoek aan NYC heb ik dus alleen de tenen van Lady Liberty kunnen zien. Helaas, maar niets aan te doen.
Vervolgens zijn we met de metro naar Greenwich Village gereden en dit was eigenlijk mijn persoonlijke hoogtepunt van NYC. Greenwich Village is waar NYU (New York University) is gevestigd en de hele buurt zit vol met leuke winkeltjes en gezellige restaurantjes. We zijn even in Washington Square Park gaan zitten en aan de ene kant zagen we studenten danslessen volgen, aan de andere kant zat een groep hippies muziek te maken. De sfeer was heel relaxt en ik merkte nu pas dat de stress van NYC ook mij al te pakken had. Op de een of andere manier wordt je gestressed van de stress van de rest van NYC. Na een lunch bij de officiële pizzeria van de Yankees, zijn we weer naar Times Sq. gereden met de subway en zijn we vervolgens naar Rockefeller Plaza gelopen. We waren op zaterdag helemaal vergeten om even de NBC Store binnen te wippen. We hebben wat merchandise van onze favoriete serie, Chuck, gekocht.
Eigenlijk hadden we nog naar twee musea gewild (Natural History en the Met), maar aangezien ze beiden nog maar een uurtje open zouden zijn, hebben we dit plan maar laten varen. We zijn teruggegaan naar Grand Central en toen we terugkwamen in Norwalk zijn we met Michelle gezellig uit eten gegaan. Het restaurant schonk Grolsch, dus dat was een zeer welkome verassing
Op maandag hebben we uiteindelijk besloten om niet weer naar NYC te gaan. Hoewel onze vlucht pas om 19:30 zou vertrekken, wilde we het risico niet lopen te laat te vertrekken. Er zou namelijk een Mets wedstrijd zijn die avond, en laat het nu zo zijn dat dat stadion precies naast LaGuardia ligt. We zijn uiteindelijk met Michelle gaan lunchen in Stamford, CT en zijn daar naar de film gegaan. Na de film heeft ze ons naar het vliegveld gereden, waar we rond vijf uur aankwamen. Toen we in de rij stonden om onze bagage af te geven, kwamen we er achter dat alle vluchten vertraagd waren vanwege de mist. Fijn. Na uren en uren in het vliegveld doorgebracht te hebben, konden we rond elf uur eindelijk vertrekken. Na een vlucht van 2.5 uur en een autorit van ongeveer 40 minuten, kwamen we rond 02:00 eindelijk thuis aan (het is in Missouri een uur eerder dan in NYC ).
Het was een onwijs vermoeiend weekend, waarin we veel hebben gezien. Hoewel ik het onwijs gaaf vond om bepaalde dingen te zien die ik toch al mijn hele leven op tv heb bekeken, moet ik heel eerlijk toegeven dat New York City absoluut niet mijn stad is. Ik vind het té druk, het stinkt net té erg en de New Yorkers, zowel op straat als in winkels waren mij flink wat te onbeschoft. Nu ben ik de Midwest gewend, dus wellicht ligt het daar aan, maar als ik alleen al NYC met Connecticut vergelijk, dan waren de New Yorkers te onbeschoft voor woorden.
Begrijp me niet verkeerd, NYC is zeker een plek die iedereen eens gezien moet hebben, maar ik zal er nu ik het gezien heb, niet zo snel nog eens naartoe gaan. Het is ook niet dat ik niet van steden hou. Ik vond Washington, DC geweldig. London is één van mijn favoriete plekken op deze aardbol. NYC just didn’t do it for me, and I honestly can’t see what all the fuss is about
Ik had al mijn losse spullen en riem al in mijn trolley gedropt. Laptop eruit, schoenen uit, jas en vest uit. Alles op de band en go go go. Metaaldetector geen probleem. Trolley moest nog een keer gescand worden (dat, of mijn schoenen), maar dat gebeurt regelmatig. Gaan met die banaan dacht ik, en toen zij een mevrouw van de TSA: ‘is that your laptop?‘.
